نقل قولویرایشحذفتقسیم موضوع
۱۹۰۱ ویلهلم کنراد رونتگن (۱۸۴۵ – ۱۹۲۳) Wilhelm Konrad Rontgen کشف پرتوهای x
1902 هندریک آنتون لورنتز (۱۸۵۳ – ۱۹۲۸) Hendrik Antoon Lorentz , پیتر زیمان (۱۸۶۵ – ۱۹۴۳)
Pieter Zeeman به دلیل پژوهش هایشان درباره اثر میدان مغناطیسی بر پدیده های تایشی.
۱۹۰۳ آنتوان هانری بکرل (۱۸۵۲ – ۱۹۰۸) Antoine Henri Becquerel کشف پرتوزایی طبیعی
۱۹۰۳ پیر کوری (۱۸۵۹ – ۱۹۰۶) Pierre Curie , ماری اسکودوسکا-کوری (۱۸۶۷ – ۱۹۳۴)
Marie Sklowdowska-Curie به دلیل پژوهش های مشترکشان در رابطه با پدیده های تابشی که توسط بکری کشف شد.
۱۹۰۴ لرد ریلی (جان ویلیام استرات) (۱۸۴۲ – ۱۹۱۹) Lord Rayleigh John William Strutt به دلیل پژوهش هایش در موردچگالی گازهای مهم و همچنین به دلیل کشف آرگون.
۱۹۰۵ فیلیپ ادورارد آنتون فون لنارد (۱۸۶۲ – ۱۹۴۷) Philipp Eduard Anton von Lenard به دلیل فعالیت هایش در رابطه با پرتوهای کاتودی
۱۹۰۶ جوزف جان تامسون (۱۸۵۶ – ۱۹۴۰) Joseph John Thomson به دلیل پژوهش های نظری و تجربی در مورد رسانایی الکتریکی گازها
۱۹۰۷ آلبرت آبراهام مایکلسون (۱۸۵۲ – ۱۹۳۱) Albert Abraham Michelson به دلیل طراحی اسباب های اندازه گیری دقیق اپتیکی و پژوهش هایی که به کمک آنها انجام داد.
۱۹۰۸ گابریل لیپمان (۱۸۴۵ – ۱۹۲۱) Gabriel Lippmann به دلیل ابداع روش باز تولید رنگ ها با نورنگاری بر پایه پدیدههای تداخلی
۱۹۰۹ گولیلمو مارکونی (۱۸۷۴ – ۱۹۳۷) Guglielmo Marconi , کارل فردیناند براون (۱۸۵۰ – ۱۹۱۸)
Carl Ferdinand Braun به دلیل سهمی که در تکمیل تلگراف بی سیم داشتند.
۱۹۱۰ یوهانس دیدرک وان دروالس (۱۸۳۷ – ۱۹۳۲) Johannes Diderik van der Waals به دلیل فعالیتش در مورد معادله حالت گازها و مایعات
۱۹۱۱ ویلهلم وین (۱۸۶۴ – ۱۹۲۸) Wilhelm Vien به دلیل تحقیقاتش در مورد قوانین حاکم بر تابش گرمایی
۱۹۱۲ نیلس گوستاو دالن (۱۸۶۹ – ۱۹۳۷) Nils Gustaf Dalen به دلیل اختراع تنظیم کننده های خودکار، که در فانوس های دریایی و راهنماهای پناور به کار می رود.
۱۹۱۳ هایک کامرلینگ اونس (۱۸۵۳ – ۱۹۲۶) Heike Kamerling Onnes به دلیل پژوهش هایش در رباطه با خواص ماده در دماهای پایین، که منجر به تولید هلیم مایع هم شد
۱۹۱۴ ماکس فون لاؤ (۱۸۷۹ – ۱۹۶۰) Max von Laue به دلیل کشف پراش پرتوهای x از بلورها
۱۹۱۵ ویلیام هنری براگ (۱۸۶۲ – ۱۹۴۲) William Henry Bragg , ویلیام لارنس براگ William Lawrence Bragg به دلیل خدماتشان در تحلیل ساختارهای بلوری به وسیله پرتوهای x
1917 چارلز گلوور بارکلا (۱۸۷۷ – ۱۹۴۴) Charles Glover Barkla به دلیل کشف پرتوهای x مشخصه عناصر
۱۹۱۸ ماکس پلانک (۱۸۵۸ – ۱۹۴۷) Max Planck به دلیل کشف کوانتوم های انرژی
۱۹۱۹ یوهانس اشتارک (۱۸۷۴ – ۱۹۵۷) Johannes Stark به دلیل کشف اثر دوپلر در پرتوهای مثبت و شکافتگی خطوط طیفی در میدان های الکتریکی
۱۹۲۰ شارل ادوارد گیپوم (۱۸۶۱ – ۱۹۳۸) Charles Edouard Guillaume به دلیل کشف نابهنجاری ها در آلیاژهای فولادی نیکل، که امکان اندازه گیری های دقیقی را در فیزیک فراهم نمود.
۱۹۲۱ آْلبرت اینشتین (۱۸۷۹ – ۱۹۵۵) Albert Einstein به دلیل خدماتش به فیزیک نظری، و به ویژه به خاطر کشف ف.توالکتریک
۱۹۲۲ نیلز بور (۱۸۸۵ – ۱۹۶۲) Niels Bohr به دلیل تحقیقاتش در مورد ساختار اتم ها و تابش های ناشی از آنها
۱۹۲۳ رابرت اندرروز میلیکان (۱۸۶۸ – ۱۹۵۳) Robert Andrews Millikan به دلیل تحقیقاتش در رابطه با بار الکتریکی بنیادی و اثر فوتوالکتریک.
۱۹۲۴ کارل مان گئورگ زیگبان (۱۸۸۶ – ۱۹۵۴) Karl Manne George Siegbahn به دلیل کشف ها و پژوهش هایش در زمینه طیف نمایی پرتوایکسی
۱۹۲۵ جیمز فرانک (۱۸۸۲ – ۱۹۶۴) James Franck , گوستاو هرتز (۱۸۸۷ – ۱۹۷۵) Gustav Hertz به دلیل کشف قوانین حاکم بر برخورد الکترون با اتم
۱۹۲۶ ژان باتیست پرن (۱۸۷۰ – ۱۹۴۲) Jean Baptiste Perrin به دلیل تحقیقاتش در مورد ساختار ناپیوسته ماده و به خصوص کشف تعادل ته نشینی
۱۹۲۷ آرتور کالی هامپتون (۱۸۹۲ – ۱۹۶۲) Arthur Hooly Compton , چارلز تامسون ریز ویلسون (۱۸۶۹ – ۱۹۵۹) Charles Thomson Ress Wilson به دلیل ابداع روش مرئی کردن مسیر ذرات باردار با چگالیدن بخار
۱۹۲۸ اوئن ویلانز ریچاردسون (۱۸۷۹ – ۱۹۵۹) Owen Willans Richardson به دلیل تحقیق درباره پدیده گرمایونی و به خصوص به خاطر کشف قانونی که به نام خودش معروف شد
۱۹۲۹ لویی – ویکتور دوبروی (۱۸۹۲ – ۱۹۸۷) Louis – Victor de Broglie به دلیل کشف خصلت موجی الکترون
۱۹۳۰ چارلزاسکارا ونکاتا رامان (۱۸۸۸ – ۱۹۷۰) Chandrasekhara Venkata Raman به دلیل فعالیت هایش در رابطه با پراکنش نور و کشف اثری که به نام خود او معروف شد.
۱۹۳۲ ورنر هایزنبرگ (۱۹۰۱ – ۱۹۷۶) Werner Heisenberg به دلیل سهم مهمی که در ابداع مکانیک کوانتوی داشت.
۱۹۳۳ اروین شرودینگر (۱۸۸۷ – ۱۹۶۱) Erwin Schrodinger , پاؤل آدرین موریس دیراک (۱۹۰۲ – ۱۹۸۴) Paul Adrien Maurice Dirsc به دلیل کشف و ابداع شکل های جدید و پربار نظریه اتمی
۱۹۳۵ جیمز چادویک (۱۸۹۱ – ۱۹۷۴) James Chadwick کشف نوترون
۱۹۳۶ ویکتور فرانتس هس (۱۸۸۳ – ۱۹۶۴) Victor Franz Hes کشف تابش کیهانی
کارل دیوید آندرسون (۱۹۰۵ – ۱۹۹۱) Carl David Anderso کشف پوزیترون
۱۹۳۷ کلینتون جوزف دیویسون (۱۸۸۱ – ۱۹۵۸) Clinton Joseph Davisson ,
جورج پاگت تامسون (۱۸۹۲ – ۱۹۷۵) George Paget Thomso به دلیل کشف تجربی
پراش الکترون ها توسط بلورها.
۱۹۳۸ انریکو فرمی (۱۹۰۱ – ۱۹۵۴) Wnrico Fermi به دلیل نشان دادن پرتوزایی مصنوعی بعضی عناصر در اثر دریافت تابش نوترون، و کشف بعضی واکنش های هسته ای که با تاباندن نوترون های کند ایجاد می شود.
۱۹۳۹ ارنست اورلاندو لارنس (۱۹۰۱ – ۱۹۵۸) Evnest Orlndo Lawrence به دلیل اختراع و تکمیل سیکلوترون و نتایج حاصل از آن،به خوصوص درمورد عناصرپرتوزای مصنوعی
۱۹۴۳ اوتو اشترن (۱۸۸۸ – ۱۹۶۹) Otto Stern به دلیل سهمش در ابداع روش پرتو مولکولی و به دلیل کشف گشتاور مغناطیسی پروتون.
1944 ایزیدوز ایزاک رابی (۱۸۹۸ – ۱۹۸۸) Isidor Isaac Rabi به دلیل ابداع روش تشدید برای ثبت خواص مغناطیسی هسته های اتمی.
۱۹۴۵ ولفگانگ پائولی (۱۹۰۰ – ۱۹۵۸) Wolfgang Pauli به دلیل کشف اصل طرد، که به اصل پائولی هم معروف است.
۱۹۴۶ پرسی ویلیامز بریجمن (۱۸۸۲ – ۱۹۶۱) Percy Williams Bridgman به دلیل اختراع وسیله ای برای تولید فشارهای فوق العاده زیاد و کشفهایی که از این طریق در زمینه فیزیک فشارهای بالا داشته است.
۱۹۴۶ سر ادوارد ویکتور اپلتون (۱۸۹۲ – ۱۹۶۵) Sir Edward Victor Appleton به دلیل پژوهش هایش در مورد فیزیک جو بالایی، به خصوص به دلیل کشف لایه معروف اپلتون.
۱۹۴۸ پاتریک مینارد استوارت بلاکت (۱۸۹۷ – ۱۹۷۴) Patrick Maynard Stuart Blackett به دلیل تکمیل روش اتاقک ایری ویلسون، و واقعیت هایی که به وسیله این روش در زمینه های فیزیک هسته ای و تابش کیهانی کشف کرد.
۱۹۴۹ هیدکی یوکاوا (۱۹۰۷ – ۱۹۸۱) Hideki Yukawa به دلیل پیشگویی وجود مزونها بر پایه تحقیقات نظری اش درباره نیروهای هته ای.
۱۹۵۰ سیسل فرانک پاول (۱۹۰۳ – ۱۹۶۹) Cecil Frank Powell به دلیل تکمیل روش نورنگاشتی مطالعه فرآیندهای هسته ای و کشف هایش در مورد مزونها با استفاده از این روش.
۱۹۵۱ جان داگلاس کاکرافت (۱۸۹۷ – ۱۹۶۷) John Douglas Cockcroft , ارنست توماس سینتون والتون (۱۹۰۳ – ) Ernest Thomas Sinton Walton به دلیل کار پیشگامانه اش در مورد استحاله ی هسته های اتمی به وسیله ذرات اتمی شتابدار.
۱۹۵۲ فلیکس بلوخ (۱۹۰۵ – ۱۹۸۳) Felix Bloch , ادوارد میلز پورسل (۱۹۱۲ – ) Edward Mills Purcell به دلیل طرح روش های نو برای آزمایش های دقیق مغناطیسی هسته ای و کشف های مربوط به آن.
۱۹۵۳ فریتس زرنیکه (۱۸۸۸ – ۱۹۶۶) Frits Zernike به دلیل ارائه روش تباین فاز، به خصوص به دلیل اختراع میکروسکوپ تباین فاز. 1954 ماکس بورن (۱۸۸۲ – ۱۹۷۰) Max Born به دلیل پژوهش هیای بنیادی اش در مکانیک کوانتومی، به خصوص به علت تعبیر آماری تابع موج.
۱۹۵۴ والتر بوث (۱۸۹۱ – ۱۹۵۷) Walther Bothe به دلیل ابداع روش تطابق و کشفهایش با استفاده از این روش.
۱۹۵۵ ویلیز اوژن لمب (۱۹۱۳ – —-) Willis Eugne Lamb به دلیل کشفهایش در مورد ساختار ریز طیف هیدروژن.
۱۹۵۵ پولی کارپ کوش (۱۹۱۱ – —-) Polykarp Kusch به دلیل تعیین دقیق گشتاور مغناطیسی الکترون
۱۹۵۶ ویلیام شاکلی (۱۹۱۰ – ۱۹۸۹) William Shockley , جان باردین (۱۹۰۸ – ۱۹۹۱) John Bardeen
, والتر هاوزر براتین (۱۹۰۲ – ۱۹۸۷) Walter Houser Brattain به دلیل پژوهش هایشان درباره نیمرساناها و کشف اثر ترانزیستور.
۱۹۵۷ چن نینگ یانگ (۱۹۲۲ – —-) Chen King Yang , تسونگ دائولی (۱۹۲۶ – —-) Tsung Dao Lee به دلیل پژوهش بنیادی شان در مورد قوانین پاریته که منجر کشف های مهمی در مورد ذرات بنیادی گشت.
۱۹۵۸ پاول آلکسیویچ چرنکوف (۱۹۰۴ – —-) Pavel Aleksejevic Cerenkov , ایلیا میخائیلویچ فرانک
(۱۹۰۸ – ۱۹۹۰) IIja Michajlovic Frank , ایگور ایوانویچ تام (۱۸۹۵ – ۱۹۷۱) Igor Evgenevic Tamm به دلیل کشف و تعبیر اثر چرنکوف.
۱۹۵۹ امیلیو جینو سگری (۱۹۰۵ – ۱۹۸۹) Emilio Gino Segre , اوئن چمبرلین (۱۹۲۰ – —-)
Owen Chamberlian به دلیل کشف پادپروتون.
۱۹۶۰ دونالد آرتور گلیزر (۱۹۲۶ – —-) Donald Arthur Glaser به دلیل اختراع اتاقک حباب.
۱۹۶۱ روبرت هوفشتاتر (۱۹۱۵ – ۱۹۹۰) Robert Hofstadter به دلیل مطالعات بدیع اش در مورد پراکنش الکترون در هسته های اتمی و کشف هایش درباره ساختار نوکلئون ها.
۱۹۶۱ رودولف لودویگ موسبائر (۱۹۲۹ – —–) Rudolf Ludwig Mossbauer به دلیل تحقیقاتش در مورد جذب تشدیدی پرتوهای گاما و کشف اثری در همین زمینه که به نام خود او معروف شده است.
۱۹۶۲ لف داویدویچ لانداؤ (۱۹۰۸ – ۱۹۶۸) Lev Davidovic Landau به دلیل نظریه های بدیع اش در مورد ماده چگال، به خصوص در مورد هلیوم مایع.
۱۹۶۳ یوجین پال ویگنر (۱۹۰۲ – —-) Eugene Paul Wigner به دلیل سهمش در تدوین نظریه هسته اتم و ذرات بنیادی، به خصوص از طزیق کشف و کاربرد اصول بنیادی تقارن.
۱۹۶۳ ماریا جو پرت مایر (۱۹۰۶ – ۱۹۷۲) Maria Goeppert Mayer , جی. هانس. دی. ینسن (۱۹۰۷ – ۱۹۷۳) J. Hans. D. Jensen به دلیل کشفهایش در رابطه با ساختار پیوسته ای هسته.
۱۹۶۴ چالز تاونز (۱۹۱۵ – —-) Charles H. Townes , نیکولای باسوف (۱۹۲۲ – —-) Nikolai G. Basov , الکساندر پرو خوروف (۱۹۱۶ – —-) Alezander M. Prochorov به دلیل کارهای اساسی شان در زمینه الکتریک کوانتومی، که منجر به ساخت نوسانگرها و تقویت کننده ها بر پایه اصل میزر – لیزر شد.
۱۹۶۵ سن-ایتیر و توماناگا (۱۹۰۶ – ۱۹۷۹) Sin – Itiro Tomonaga , جولیان شوینگر (۱۹۱۸ – —-)
Julian Schwinger , ریچارد فاینمن (۱۹۱۸ – ۱۹۸۸) Richard P. Feynman به دلیل تحقیقات بنیادی شان در زمینه الکترودینامیک کوانتومی که پیامدهای مهمی در فیزیک ذرات بنیادی داشت. 1966 آلفرد کاستلر (۱۹۰۲ – ۱۹۸۴) Alfred Kastler به دلیل کشف و توسعه روشهای اپتیکی جهت مطالعه تشدید هرتزی در اتم ها.
۱۹۶۷ هانس آلبرشت بته (۱۹۰۶ – —-) Hans Alberecht Bethe به دلیل مشارکت هایش در نظریه واکنش های هسته ای، به خصوص کشفهایش در مورد تولید انرژی در ستاره ها.
۱۹۶۸ لوئیس آلوارز (۱۹۱۱ – ۱۹۸۸) Luies W. Alvarez به دلیل سهم تولیدکننده اش در توسعه فیزیک ذرات بنیادی، به خصوص با کشف تعداد زیادی از حالت های تشدیدی.
۱۹۶۹ مورای گل – مان (۱۹۲۹ – —-) Murray Gell-Mann به دلیل مشارکتش در طبقه بندی ذرات بنیادی و برهم کنشهای آنها، و کشفهایش در این مورد.
مطالب مرتبط
پسورد فایل:
برچسب ها: اول, بخش, برندگان, جايزه, نوبل